Zo gaat de molen, de molen, de molen...

Dit liedje is al ontelbare keren gedraaid en gezongen bij ons in huis. Mét gebaren, zonder gebaren, langzaam of juist heel snel. Heel hard en soms juist heel zacht...

Een tijd terug is de oom van mijn moeder overleden. Wat een prachtige dingen maakte hij!
Zo had hij twee enorme maquettes van molens in zijn tuin staan. Eén in de voortuin en één in de achtertuin. Prachtig!
Binnen, in de vensterbank voor het raam, stond een heel klein exemplaar. Die heb ik mee naar huis genomen. En deze staat nu in onze vensterbank te pronken.
Als we nu thuis komen, dan zijn we weer bij 'de molen'. Aldus onze oudste. :)

Dinsdag weer! Dan nog iets wat ik in de vensterbank vond bij ons :)